Day 5: Wiltshire Weathered: Stonehenge, White Horses & Animal Fun

Woensdag 13 mei 2026

Wederom gaat de wekker af om 7u30. Jasper komt naar boven om mij een knuffel te geven. Ik voel mij licht ziekjes, maar de activiteit voor vandaag zal wel lukken. Ik sta op en zie het beddenlaken liggen. Jasper heeft vroeg in de ochtend pipi gedaan in het bed. Ai, dat is niet fijn. De ochtend verloopt moeizaam en ik geef aan Jasper ook een pijnstiller voor zijn hoofdpijn. Jasper is ook verkouden en heeft veel snot. Na het ontbijt kleden we ons aan en starten we met het opruimen. Om 9u45 zitten we in de auto en is het nog een uurtje rijden tot aan de parking van de Stonehenge. Rond 10u50 arriveren we op de ruime parking waarvoor we 4 pond betalen. We stappen meteen uit de auto, aangezien we om 11u00 onze shuttle gereserveerd hebben. Het waait hier heel hard en door de wind voelt het heel koud aan. 

De parking betaal je door het downloaden van een app... 

We tonen onze online tickets en wandelen eerst naar de tentoonstelling. Lang blijven we hier niet, we wandelen vrij snel naar de shuttle. Het weer is zeer wisselvallig. Momenteel is het droog, maar dit kan snel veranderen. 

Zodra we de shuttle uitstapten, sloeg de wind in ons gezicht als een muur. Wat was het koud! De Salisbury Plain is beroemd om zijn vlakke, open landschap, wat betekent dat er werkelijk nergens een plek is om te schuilen voor het weer. Terwijl we bibberend naar het monument liepen, stonden we oog in oog met een van de grootste mysteries ter wereld. Dit prehistorische monument is gebouwd tussen 3000 v.Chr. en 2000 v.Chr., wat betekent dat deze stenen er al stonden nog voordat de Egyptische piramides volledig waren afgebouwd! Als je naar die gigantische constructie kijkt, kun je je bijna niet voorstellen hoe de mens dit in de jonge steentijd, zonder het wiel, takels of werkdieren voor elkaar heeft gekregen.

De kleinere 'bluestones' in de binnenring (die nog altijd tussen de 2 en 4 ton per stuk wegen) zijn namelijk helemaal afkomstig uit de Preseli Hills in Zuid-Wales, ruim 220 kilometer verderop! Men denkt dat de bouwers deze stenen op houten sledes over land hebben getrokken en vervolgens op grote vlotten langs de kust en via rivieren hiernaartoe hebben verscheept. De écht immense zandsteenblokken van de buitenring, de 'Sarsens', wegen gemiddeld maar liefst 25 ton per stuk. Deze kwamen uit de Marlborough Downs, zo'n 30 kilometer noordelijker. Er moeten honderden mensen tegelijk nodig zijn geweest om één zo'n steen over houten boomstammen vooruit te rollen. Eenmaal op de plek werden ze in diepe gaten geschoven, met touwen rechtgetrokken en werden de dwarsliggers via houten steigers stap voor stap omhoog geheveld. Generaties aan bloed, zweet en tranen.

Terwijl Jasper zich ontpopte tot een absolute hiker en flink met ons meewandelde langs het pad om al deze indrukwekkende geschiedenis in zich op te nemen, dacht onze Jonas er heel anders over. De snijdende, koude wind was hem echt te veel en hij maakte direct een statement: IK WIL HIER WEG!

Met Jasper die dapper grote stappen zette en Jonas stevig op de arm, hebben we snel een paar foto's gemaakt met de majestueuze stenen op de achtergrond. De dreigende, donkere wolken die over de horizon rolden gaven de archeologische site een ontzettend mystieke en magische uitstraling, maar ze waarschuwden ons ook dat onze tijd bijna om was.

Toen de lucht wel heel erg onheilspellend grijs werd, namen we geen risico. We zetten de pas erin en haastten ons terug naar de halte van de shuttlebus. We waren net op tijd! De deuren gingen dicht en op dat exacte moment barstte er buiten een fikse hagelbui los. Heerlijk droog en warm in de shuttle keken we naar de ijssteentjes die tegen de ramen kletterden. Van een perfecte timing gesproken. Toen de bui eenmaal was gaan liggen, wandelden we het laatste stukje terug naar de auto. Terwijl de jongens lekker in hun autostoeltjes kropen om een welverdiende boterham te eten, dook Tom nog snel even de souvenirwinkel in voor een paar mooie aandenkens aan deze gure, maar historische dag. Stonehenge gaf ons misschien een ijskoud welkom, maar oog in oog staan met dit 5000 jaar oude wereldwonder is een familiememory die we voor altijd zullen koesteren! Alsook nog enkele leuke souvenirs om mee te nemen naar huis. 

Na het opeten van onze boterhammen vertrekken we van de parking en rijden we naar onze volgende bestemming. De jongens vallen in slaap in de auto en gelukkig klaarde het typisch Britse weer snel genoeg op voor onze volgende stop, iets verder naar het noordwesten: het indrukwekkende Bratton White Horse (ook wel bekend als het Westbury White Horse). Dit is een gigantisch paard dat prachtig is uitgesneden in de kalkrijke heuvelrug van Bratton Downs, net onder de wallen van een oud ijzertijd-fort. Het paard dat je vandaag de dag ziet, stamt uit 1778, maar de legende gaat dat het is gemaakt om de grote overwinning van Koning Alfred de Grote op de Vikingen in het jaar 878 te vieren.

Om de beurt gaan Tom en ik gaan kijken naar het Witte Paard. Het weidse, groene uitzicht over de glooiende heuvels hebben we bijna helemaal voor onszelf. Vanaf de parkeerplaats bovenaan de heuvel loop je zo naar de rand, waar je van dichtbij het witte paard ziet. De wind was hier nog steeds aanwezig. Jonas ging hier zeker niet willen uitstappen hebben. 

Hierna rijden we naar een lager gelegen uitzichtpunt van The Westbury White Horse. Jonasje is net wakker geworden en wilt mee op de foto gaan. Gelukkig is er hier geen te felle wind aanwezig. Jasper blijft tijdens onze fotoshoot doorslapen. 

Om de namiddag af te sluiten en aangezien de jongens al heel flink geweest zijn, rijden we naar onze derde activiteit. We houden halt bij Fairfield Animal Centre. Dit bleek een schot in de roos. Bij de ingang kochten we voor de jongens een bakje dierenvoer om enkele dieren eten te kunnen geven. En gewapend met de brokjes gingen we op pad om kennis te maken met de bewoners. De schapen, geiten en pluizige alpaca's stonden al enthousiast te wachten en lieten zich gewillig uit de hand voeren. De paardjes mochten we niet voederen, maar kwamen maar al te graag langs voor een knuffel. 

Na de intensieve voedersessie ontdekken we de leuke speeltuin op het terrein. Er zijn geen andere kindjes aanwezig. De jongens hebben het hele speelparadijs dus helemaal voor zichzelf. Terwijl de jongens zich uitleefden op de klimtoestellen en glijbanen, dronken Tom en ik een warme koffie - cappuccino om ons op te warmen. Uiteraard met een lekker stukje verse cake erbij. 

De wind begint ook hier meer uit te komen en de warmte is een gemis. We spelen nog mee met de jongens op de speeltuin en dat vinden ze super leuk. Bovendien zitten er heel wat eekhoorns in het dierenparkje, die gezellig meekijken naar ons. 

Om 16u00 verlaten we het leuke dierenparkje en rijden we naar onze derde vakantiewoning. Om 16u30 arriveren we bij de vakantiewoning. Alles is gelijkvloers gelegen, er is een mooie tuin met prachtig uitzicht en we worden getrakteerd op een leuk geschenkje. Oh, Nieuw - Zeelandse wijn! 

Tom en Jonas gaan naar de winkel, terwijl Jasper en ik in de vakantiewoning blijven. Er zijn heel veel spelletjes aanwezig, onder andere Monopoly Junior. We spelen samen en we amuseren ons zo goed. Jasper leert hierdoor tellen met geld en ook met de dobbelsteen is het handig om zijn telervaring te oefenen. 

Tom en Jonas zijn na een goed half uur terug van de winkel met een heleboel aankopen. Vanavond eten we wortelpuree met worst. Jonas was ook heel flink in de winkel, alsook Jasper bij mij. Tom maakt het eten klaar en Jonas komt meekijken naar ons spelmoment. Het is overduidelijk dat Jasper gaat winnen. Om 18u35 eten we onze warme maaltijd op. 

Na de warme maaltijd spelen Jasper en ik nog even verder, maar uiteindelijk ben ik bijna blut... Jasper is gewonnen! We douchen en kijken nog even naar een filmpje op tv. De jongens zijn moe en we gaan slapen. Ik lig naast Jasper en hij voelt heel warm aan. Hij heeft hoofdpijn, dus geef ik hem nog wat perdolan. Jonas is ondertussen al in slaap gevallen. Zelf val ik ook in slaap bij Jasper. Morgen is nog niet zeker welke activiteit we gaan doen, we wachten het weerbericht af. Tot morgen. 

Weer: 11 °C, zonnig - wolken en heel koude wind