Day 2: Walking the Seven Sisters: The Ultimate Family Day Trip for Mother’s Day

Zondag 10 mei 2026

Na een nogal luidruchtige nacht, worden we wakker om 7u00. Ik zal even kort beschrijven wat ik bedoel met de luidruchtige nacht. Neen, het waren niet onze kindjes, maar helaas een aantal dronken Britten, die het nodig vonden om heel wat gezinnen met kinderen om 2u30 in de nacht wakker te maken. We slapen dan ook in een houten bungalow, waarvan de ramen en muren flinterdun zijn en als mensen dan verder feesten buiten, ja dan worden wij wakker. We wouden ook niet dat de jongens zouden wakker worden, dus belde Tom naar de eigenaar, die tot onze verbazing opnam en de veiligheidsdiensten ging opbellen. Zo gebeurd, zo gedaan en na een kleine tien minuten hoorden we een auto stoppen en volgde er een brutaal gesprek. Het F-woord op zijn Brits is zodanig veel gevallen, dat ik er zowaar een Engelse Derby belevenis heb bijgekregen op onze roadtrip in Engeland. De veiligheidsagent vertrok, maar helaas heeft het nog een half uur geduurd met misschien wel een wereldrecord aan scheldwoorden. Gelukkig werd het muisstil en konden we nog even doorslapen tot Jonas om 6u00 naast mij en Tom zich kwam neerleggen in ons bed. We slapen nog een uurtje verder en kort daarna is Jasper ook wakker. 

Tom en Jasper staan op en wandelen naar het winkeltje voor een ontbijt. Helaas is het winkeltje pas open vanaf 8u00 en keren ze voor een tweede keer terug net voor 8u00. Ondertussen kleden Jonas en ik ons aan. Nadat Tom en Jasper terug zijn, starten we met ons ontbijt en een pracht aan moederdagcadeaus. Thuis had ik van Jasper en Tom al cadeaus gekregen, maar Jonas zijn cadeau was zo schattig ingepakt met wederom een mooie foto en een make-up tasje boordevol met staaltjes van parfum en crèmes. Jasper had thuis zijn ketting en mooie vaas reeds gegeven, maar hier kreeg ik een schattig uiltje mooi geschilderd door Jasper. Bovendien nog een mooie puzzel van onze reizen om samen te maken. 

Ondertussen hebben we nog een bericht ontvangen van de eigenaars inzake de onruststokers van deze nacht. We mogen een uurtje langer blijven, maar eigenlijk willen we net om 10u00 vertrekken. Mijn rechteroog doet nog altijd pijn en zal vandaag mijn bril dragen. Tom geeft mij nog een anti - allergiepil en om 9u30 starten we met het opruimen en inladen van de autokoffer. Om 9u58 vertrekken we van het vakantiedomein richting onze activiteit voor vandaag. We bezoeken namelijk het Seven Sisters National Country Park. Hier parkeren we onze auto tegenover het bezoekerscentrum. De parking is betalend. Nog een korte stop bij. de toiletten en vervolgens starten we de wandeling op het zeer goede begaanbare pad met de jongens en de buggy. 

Het Seven Sisters Country Park is een natuurpark van 280 hectare in East Sussex, Engeland. Het maakt deel uit van het grotere South Downs National Park en staat wereldwijd bekend om zijn iconische witte krijtrotsen, de "Seven Sisters". Het is ook een broedplaats voor vele trekvogels en om te wandelen of te fietsen. De wandeling is relatief vlak, maar er hangt een stevige wind. De kindjes wandelen flink mee. 

Aangekomen aan het strand, zijn we gearriveerd in een stenenparadijs voor de kindjes. Toon die grote stenen eens? 

Maar we komen hier vooral om een foto te nemen van de spierwitte kliffen. Er is geen begroeiing die het zicht belemmert, wat zorgt voor een dramatisch contrast met het blauwe water van het Kanaal en het diepgroene gras bovenop. Hoewel de naam 'Seven Sisters' anders doet vermoeden, zijn er technisch gezien acht toppen. De namen zijn net zo charmant als het landschap zelf, met namen als Haven Brow, Rough Brow en Went Hill.

Alleen die wind is echt heel fel en behoorlijk koud. Het doet wel enorm deugd aan mijn rechteroog, dat niet meer pijn doet. We wandelen terug langs de grote stenen en stoppen bij een houten afscheiding dat dienst kan doen als beschutting en bankje om onze lunch op te eten. De jongens kunnen bovendien nog enkele stenen in het water gooien, maar de koude wind zorgt ervoor dat ze liever bij ons komen zitten en in de buggy met extra beschutting tegen de wind. 

Na een klein half uurtje wandelen we terug naar ons wandelpad, weg van het strand. De jongens hebben er echt genoeg van met de koude wind. Wij hebben er stilletjes aan ook genoeg van met die koude wind. Jonas blijft in de buggy en Jasper draag ik soms in mijn armen of hij wandelt flink naast mij. Mamadag zorgt vandaag voor heel flinke kindjes, een prachtige wandeling en als beloning voor een lekker ijsje. Ja, op de parking staat een ijscrèmekar. Maar toch nog even snel een plaspauze, want door de koude wind moeten we allemaal naar het toilet gaan. 

Na onze lekkere ijsjes, wandelen we terug naar de auto. Het is nu nog een kleine twee uur rijden naar ons tweede vakantiehuisje van de roadtrip. De jongens slapen niet in de auto en dat zorgt soms voor een ruzie tussen de broers. Gelukkig arriveren we na enkele spelletjes zoals zoek vijf rode, blauwe, oranje, groene auto's met twee vrolijke kindjes aan onze vakantiewoning in Southampton. De roze auto's hebben we helaas niet gezien. In het huisje staat een liefje kaartje met een fles witte wijn, melk en fruitsap in de frigo, koffie, thee en koekjes. 

De eigenares komt langs voor een ontmoeting. Ze is heel attent en geeft ons enkele tips voor in de omgeving inzake activiteiten, restaurants en dergelijke. De jongens mogen ook gebruik maken van de trampoline als haar kindjes morgen naar school zijn. Na de begroeting kiezen we op haar aanraden voor een Indisch restaurant. Terwijl Tom naar de winkel gaat en onze bestelling gaat afhalen, wandel ik met de jongens naar de speeltuin, die hier op 1 minuut wandelen gelegen is. 

Hoewel voor de speeltuin, de jongens nog heel moe waren, hebben ze op de speeltuin nog veel energie kunnen verbruiken. Met de timer wandelen we om 18u10 terug naar het vakantiehuis en is Tom ook al terug van de winkel en met onze maaltijd. Helaas voel ik mij niet zo goed en heb ik nood aan warmte. Terwijl Tom de tafel klaarzet, neem ik nog snel een warme douche. Daarna eten we een lekkere maaltijd op. 

Nadat de jongens klaar zijn met eten en alles op te ruimen, worden ze ook gewassen. Tom gaat met hen naar bed en na slechts 10 minuten zijn de jongens al aan het slapen. We bestellen onze tickets voor morgen in het Paultons Park en ik typ het verslag van dag 1 uit en post het online op de blog. We bekijken nog het laatste deel van de film "The Witches" en daarna gaan we slapen. Jonas slaapt bij mij boven in het bed en Jasper slaapt bij Tom beneden in de koelere kamer. Maar aangezien we beiden ook zo moe zijn, vallen we zelf ook heel snel in slaap. Morgen bezoeken we voor het eerst een Engels pretpark! 

Weer: 15 °C, zonnig en wolken met koude wind

Wandeling: Seven Sisters Trail naar strand (ongeveer 5 km)